فردایی دیگر

سزای پریدن تفنگ نیست
نویسنده : هومن دولتی - ساعت ۱:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٢٦
خود سانسوری، محمد سلمانی، همای
 


 

گاهی صدها نوشته و مطلب در حرفی و کلامی و بیتی خلاصه می گردد در این ایام که نوشتن به مانند حرکت بند باز بر لب بند است و خود اسیر تیغ خودی،  معجزه کلام است که به یاری می آید وآنگاه که سخن باز می ماند موسیقی آغاز می شود . 

ابیات "محمد سلمانی" را "همای" به زیبایی در پیاله ریخته هرچه باید گفت را می توانی در این زمزمه عاشقانه بیابی ودر این دلتنگی ها که حوصله بر لب دیوار خمیازه وچرت مرغوب ایستاده است زمزمه این اشعار "...الی احسن الحال است "

 

 

بی حرمتی به ساحت خوبان قشنگ نیست

باور کنـید پـاسخ آیینه سنـگ نـیسـت

سـوگند مـی خـورم به مرام پـرندگـان

در عرف ما ،  سزای پریدن تفنگ نیست

با بـرگ گـل  نوشته  به دیـوار  بـاغ مـا

وقتی بیا که حوصله ، غنچه ، تنگ ، نیست

در کـارگـاه رنگـرزان دیـار مـا

رنگی برای پوشش آثار ننگ نیست

از بردگی ، مقام بلالی ، گرفته اند

در مکتبی که عزت انسان ، به رنگ ، نیست


دارد بهار می گذرد با شتاب عمر

فکری کنید که فرصت پلکی درنگ نیست

وقتی که عاشقانه بنوشی پیاله را

فرقی میان طعم شراب و شرنگ نیست

تنها یکی به قله تاریخ می رسد

هر مرد پاشکسته که تیمور لنگ نیست

 


 
comment نظرات ()